خانه » محیط زیست » ما را چه شده است؟

ما را چه شده است؟

حسین آخانی
یک ماه پیش بود که خبر درگذشت همکار جوانمان اقای دکتر سعیدی در دانشگاه گیلان را شنیدیم، که دیشب خبر درگذشت همکار دیگرمان آقای دکتر نژادستاری ما را شوکه کرد. دکتر نژاد ستاری جلبک شناس و لیمنولوژیست خیلی زود در دانشگاه تهران بازنشسته شد. سپس به دانشگاه آزاد رفت و سال ها در آنجا مشغول بود. هنوز وقت رفتنش نبود. گویا تا هفته پیش هم سالم بودند.
اینکه درگیری های کاری، آلودگی و بی توجهی به سلامتی بدین گونه یکی یکی افراد را از پا در می آورد، زنگ خطری برای همه است.
به نظر من در ایران به دلیل نوسانات شدید همه چیز از اقتصاد گرفته تا آب و هوا و تصمیمات عجیب مدیران، همه را حتی آنهایی که دغدغه مالی چندانی ندارند دچار تنش های شدید کرده است.
حرص و طمع و جنگیدن برای آنچه ارزشی ندارد مفهوم واقعی زندگی را گم کرده است. تصور کنید هیئت علمی که نه امکانات دارد و نه بودجه و دانش می خواهد سالی ۲۰ مقاله تولید کند و ۱۰ دانشجو فارغ التحصیل کند تا در جشنواره های مسخره اول شود و یا حق التدریس بیشتری بگیرد. همه انرژی خود را صرف گرفتن بیشتر دانشجو و یا انتشار مقالاتی می کند که شاید یک بار هم آنها را به درستی نخوانده است. وقتی هم کسی به او تذکر می دهد به جای اصلاح رفتارش کینه می گیرد و به سویت خنجر می کشد.
چرا از خود نمی پرسیم که همه ما در مقابل تک تک کلماتی که بنام ما به عنوان مقاله منتشر می شود مسئولیم. در همه پایان نامه هایی که نام ما به عنوان استاد راهنما روی آنها است، مسئولیت داریم. اینکه کسی تذکر اشتباهمان را بدهد که نباید به او شمشیر بکشیم. این نوشته های پر از غلط و دانشجویان بی سواد برای ما نه ماندگاری که ننگ ابدی به ارث می گذارند.
آخر از خود سوال نمی کنیم که الان دوران قرون وسطی نیست. الان قرن بیست و یکم است. ما حتی یکبار تاریخ علم را نخوانده ایم که با کشاندن گالیله به دادگاه، خورشید مجبور نشد به دور زمین بچرخد و زمین همچنان گرد ماند. بیائیم خودمان را در دادگاه وجدانمان محاکمه کنیم که این راه غلط است. تا دیر بجنبیم عکس ما هم مانند دکتر نژادستاری و یا دکتر سعیدی نقشی می شود بر دیوار و یا در صفحه مجازی و دیگر هیچ.  آنچه از یک دانشگاهی می ماند نه شمار مقالاتش و نه تعداد دانشجویانش است، بلکه نوشته های علمی است که سالها محققان تشنه را سیراب می کند، حال فرقی ندارد شما استاد یارید یا استاد تمام.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *