خانه » محیط زیست » مشاوران با آب كن اقيانوس را هم پر مي كنند (بخش اول)

مشاوران با آب كن اقيانوس را هم پر مي كنند (بخش اول)

حسين آخاني (شرق ۲۶/۷/۱۳۸۹)
راستي وقتي بسياري از درختان تهران به دليل كمبود آب در حال خشك شدن هستند ساخت درياچه مصنوعي (۱۶۰ يا ۲۲۰ هكتاري) در غرب تهران آن هم با آب رودخانه كن چه توجيهي دارد؟ چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است. تمام قطرات آب رودخانه كن به همه مردم و زيستمنداني تعلق دارد كه در امتداد آن اند نه درياچه مصنوعي پيمانكاران محترم و ذي نفعان آن. امروز در تمامي كوچه هاي گيشا يعني در چند قدمي نمايشگاه پرطمطراق شهرداري مي توان نظاره گر خشك شدن درختان بود. اين منصفانه نيست كه با صرف هزينه هاي سنگين، فضاهاي مصنوعي و متمركزي درست شود كه بيشتر جنبه نمايشي دارد ولي درختي كه در كوچه ماست و مي تواند به من و بچه ام طراوت بدهد به دليل بي آبي و تراكم سازي محكوم به مرگ باشد. نمونه اين فعاليت هاي اينچنيني همين نمايشگاه شهرداري در پارك گفت وگو است كه بلاي جان ساكنان شده است، چون با ايجاد ترافيك و تجمع جز رنج و عذاب براي مردم كوي نصر سودي ندارد. هادي حيدرزاده مشاور محترم محيط زيست شهردار تهران اخيراً در توجيه ساخت درياچه مصنوعي چيتگر به اعداد و رقم هايي اشاره كرده كه توسط برخي شركت هاي مشاوره اي ارائه شده و ساخت اين درياچه را توجيه مي كند. اولاً اين اعداد و رقم ها راست آزمايي نشده اند.
متاسفانه همين مشاوران با همين اعداد و ارقام بلايي به سر درياچه ها و رودخانه هاي كشور آورده اند كه خشك شدن درياچه اروميه نتيجه همين عددهاست ولي هنوز هم بر اشتباهات خود اصرار مي ورزند. جناب حيدرزاده درست ۱۲ سال پيش من در يك طرح ارزيابي همكاري كردم. فقط دو ماه روي آن كار كردم، به من هشت ميليون تومان پول دادند. در آن موقع حقوق من ۹۰ هزار تومان بود يعني ۹۰ برابر حقوق ماهيانه يك عضو هيات علمي. بعداً پيشنهادات بزرگ تري به من شد. مثال هاي وحشتناكي از پارك پرديسان و پارك ملي گلستان را دارم كه اگر حضوري فرصت شرفيابي شد خدمت تان عرض مي كنم. متاسفانه برخي از اين شركت هاي مشاوره و همكاران دانشگاهي ما كه اين كارها را انجام مي دهند «نوكر اسكناس اند تا پاسدار محيط زيست.»
آنها به خوبي مي دانند اگر برخلاف ميل كارفرما عمل كنند كسي به آنها كار نمي دهد و بعد از يكي دو پروژه ورشكسته مي شوند. به همين دليل تعجبي نيست كه با آب رودخانه كن اقيانوس را هم پر كنند و به جاي ۳۰۰ صفحه ۳۰۰ هزار صفحه توجيه درست مي كنند. درست زماني كه بنا بود در تالاب صوفيكم مجتمع پتروشيمي بسازند من به دعوت خانم دكتر جوادي رئيس وقت سازمان محيط زيست در جلسه اي كه با شركت مشاوره زيست محيطي پروژه و ديگر دست اندركاران تشكيل شده بود، شركت داشتم. باورتان مي شود آقايان مهندس محيط زيست فارغ التحصيل دانشگاه تهران منكر تالاب بودن صوفيكم بودند. باورتان مي شود كه همين آقايان دانشجويان سابق خودمان، مرا تهديد كردند كه چرا به ساخت پتروشيمي گلستان اعتراض كرده ام. در خبر ها آمده است در پروژه ساخت درياچه مصنوعي در چيتگر ۸۰۰ ميليارد تومان هزينه مي شود. هر چند ما مردم عادي هيچ وقت نمي فهميم چقدر صرف اين پروژه ها مي شود ولي با يك حساب ساده مي توان فهميد كه اگر اين رقم درست باشد نزديك به يك ميليارد دلار صرف آن مي شود.
اين رقم معادل پولي است كه مدت ها مورد مناقشه دولت و شهرداري بوده تا از محل ذخيره ارزي تحول عظيمي در مترو ايجاد كند. شهرداري كه اينقدر پول دارد كه مي خواهد آن را صرف چنين پروژه لوكسي كند چرا آن را صرف مترو سازي نمي كند؟ شايد مثال تونل توحيد و BRT چمران بتواند تا حدودي بيانگر اشكالات موجود در نگاه مشاوران شهرداري باشد. ساخت تونل توحيد با آن همه تبليغ مشكل زيادي از ترافيك منطقه حل نكرد. من اتفاقاً هر روز از اين مسير به محل كارم مي روم و به اندازه گذشته از ترافيك رنج مي برم. كجا شد آن يك ميليون ليتر صرفه جويي بنزين؟ كجا رفت قول آن ميلياردها ساعت صرفه جويي در وقت مردم؟ آيا شما در غروب در ترافيك چمران كودكي را مي يابيد كه در اتومبيل به آرامي آن كودك تيزر تلويزيوني از زندگي لذت ببرد؟
https://t.me/eviron_concerns

دغدغه‌های محیط زیستی و دانشگاهی-Environmental and Academic Concerns
هدف این کانال انتشار نگرانی‌های محیط زیستی و دانشگاهی کشورمان ایران و جهان است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *