خانه » فعالیت اعضا » تعلیف وحوش در حریم وطبیعت رازقان توسط پرسنل شهرداری رازقان

تعلیف وحوش در حریم وطبیعت رازقان توسط پرسنل شهرداری رازقان

زمستان سرد به صرف عاطفه گرم برای مهمان ناخوانده

مهمان نوازی از خصایص برجسته و زبانزد ما ایرانی هاست، حال فرقی نمیکند، این مهمان، همنوع ما باشد یا چلچله و لک لک مهاجری که بر فراز بام یا ایوان خانه اطراق کرده و یا هر پرنده و چرنده وحشی که از زور برف و سرما و فشار گرسنگی به ما پناه آورده است….!!
مهمان، مهمان است و حبیب خدا، چون همه آفریده خداییم و به حکم فطرت انسانی و معارف اسلامی باید به دیگران رحم کنیم. مولا علی علیه السلام خطاب به نوف بکالی میفرمایند :
یا نوف ارحم ترحم
ای نوف، رحم کن تا به تو رحم کنند (بحار ج۷۴ص۳۹۶)
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم هم فرموده اند :
ارحموا من فی الارض، یرحمکم من فی السما.
به زمینیان رحم کنید تا آسمانیان به شما رحم کنند (مستدرکات الوسایل ج۹ص۱۵۹)
برای آنهایی که به اهمیت علوم تجربی و فیزیک واقفند، این مشابه  اصل سوم نیوتن است که میگوید :
برای هر عملی، عکس العملی است مساوی با آن و در خلاف جهت آن. اما در دیدگاه توحیدی، گاهی عکس العمل ها بخصوص در کارهای خیر، مضاعف و چند برابر عمل اولیه است…

همه اینها را گفتیم تا به موقعیت فصل پاییز و زمستان سردی که در پیش رو داریم، بگوییم :
آی آدمها که در کار تماشایید!!!
به وحوشی که در این سرما و یخبندان به شهرها، روستاها و خانه های شما پناه می آورند پناه دهید! مبادا که پناه نداده و آنها را به مسلخگاه برده و مهمان کشی را که راه و رسم این دیار کهن نبوده، ترویج دهید!!
ما ایرانیان رئوف و مهربان به هر زیارتگاه و امامزاده ای که پا میگذاریم برای کبوترها و گنجشک های آنجا دان و غذا خریده و به نیت صواب برای خودمان و اموات هدیه میکنیم. در حالیکه در چنین اماکنی هیج وقت این حیوانات، گرسنه و تشنه نمی مانند!!
حال اولویت با کدامیک است؟! حیواناتی که صاحبی نداشته و بصورت وحشی در طبیعت زندگی میکنند یا حیوانات شهری؟!
قطعا مردم شریف ما به حکم انسانی، عقلی و دینی به وظایف خود بخوبی اگاهند.
اما مباداکسانی پیدا شوند که نه تنها کمک نکرده بلکه خون مهمان را نیز بریزند.!!
در اینجا لازم است نکاتی را برای خیرین و کسانی که دوست دارند در تغذیه حیات وحش نقشی ایفا کنند یاد آوری نماییم :
نکته اول : نباید با غذا دادن دائمی و همیشگی، این حیوانات را دست آموز و وابسته به انسان کنیم به عبارتی صحیح تر باید سعی شود که آنها نسبت به غذا دادن ما شرطی نشوند. غذا دادن به حیات وحش باید فقط منحصر به مواقع اضطراری باشد.
نکته بعد اینکه :غذا ریختن برای آنها باید دور از معابر عمومی و

بخصوص جاده های پر تردد باشد، چه بسا که با این کار باعث تصادف و مرگ و میر آنها شده و یا اینکه به واسطه نزدیکی به محل تردد انسانها، به راحتی توسط عده ای سودجو و فرصت طلب، صید و شکار شوند.
نکته نهایی :از ریختن غذاها و نان های کپک زده و فاسد خودداری کنیم، زیرا باعث بیماری یا مرگ آنها خواهد شد، در اینجا نه تنها صواب نکرده بلکه خطایی مرتکب شده ایم، مشاهده میشود برخی افراد، مواد غذایی را با کیسه های نایلونی برای حیوانات رها میکنند که در این حالت، خطر انسداد معده و روده ها،بخصوص برای گوشتخواران وجود داشته و در مواردی به مرگ حیوان منتهی شده است، ضمن آنکه طبیعت نیز از انباشت این مواد منظره زشتی به خود خواهد گرفت.

هموطنان ما بدنیست بدانند که با افزایش جرایم صید و شکار در سال ۹۳،کسانی که به عنوان مثال اقدام به شکار یا صید کبک وحشی نمایند به ازای هر پرنده ۲۰۰هزار تومان و به ازای شکار هر راس کل و بز یا قوچ و میش وحشی ۱۰میلیون تومان جریمه خواهند شد، برای سایر وحوش نیز جرایمی متناسب وجود دارد

 

تشکر از شهردار محترم و کلیه. کارکنان شهرداری رازقان

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *